«Αυτή είναι η φάση»

Ελλάδα

Με το Βασίλη Κουφόπουλο

Για άλλη μια φορά οι περιγραφές των αγώνων και η «Αθλητική Κυριακή» είναι στο στόχαστρο. Η ΕΡΤ, επί Νέας Διακυβέρνησης, επανήλθε στις αθλητικές μεταδόσεις , έχοντας συμπεριφορά και αντίληψη ιδιωτικού καναλιού με την ασφάλεια που δίνει το ανταποδοτικό τέλος (291 εκατ. ευρώ ετησίως, την ενίσχυση από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα έσοδα από τη διαφημιστική αγορά). Πήρε δύο από τις δημοφιλέστερες ομάδες τα προηγούμενα χρόνια (Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό) και κάποιες άλλες , καταθέτοντας υψηλότερες προσφορές και πρόσφατα απείχε της κεντρικής διαχείρισης των δικαιωμάτων για μια σειρά από νομικούς λόγους.

Τόσο η εκπομπή «Αθλητική Κυριακή» όσο και οι περισσότερες από τις μεταδόσεις επικρίθηκαν πολλές φορές, άλλες άδικα άλλες δίκαια. Δύο είναι τα βασικά σημεία της κριτικής. Η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί πως ευνοεί τις μεγάλες ομάδες, σε βάρος εκείνων της περιφέρειας και η μετατροπή των αμφισβητούμενων φάσεων σε αντικείμενο ενός θεάματος, όπου κάθε βράδυ με τη βοήθεια πολλών replay εκδίδεται η «τηλεοπτική ετυμηγορία» Δυστυχώς η πολιτική αυτή, όχι δεν βοηθάει το ποδοσφαιρικό προϊόν, αλλά το αντίθετο, συντηρεί την πιο μίζερη και άρρωστη διάσταση του.

Όμως υπάρχει και μια άλλη εικόνα πίσω από τις περισσότερες ποδοσφαιρικές εκπομπές . Είναι οι «αόρατες» παρεμβάσεις των ΠΑΕ, σε βάρος δημοσιογράφων συνήθως με την ανοχή των διοικήσεων των καναλιών. Είναι αυτές που περιορίζουν το λόγο των δημοσιογράφων στον αέρα την ώρα των μεταδόσεων. «Την εποχή αυτή , πιο εύκολα κάνεις πολιτικό ρεπορτάζ , παρά αθλητικό» έλεγε συντάκτης που γυρίζει τα γήπεδα κάνοντας και μεταδόσεις

Πίσω από την αποδοχή της «δράσης» των ΠΑΕ υπάρχει το οικονομικό συμφέρον από την υπογραφή των συμβάσεων για τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Η αντίληψη των ΠΑΕ είναι, ότι «κάνουν χάρη στα κανάλια» ενώ στην πραγματικότητα εισπράττουν σε γενικές γραμμές εισπράττουν περισσότερα χρήματα , από όσα κανονικά τους αντιστοιχούν. Από την άλλη και οι manager της τηλεόρασης και αυτοί άνθρωποι είναι . Άλλοι είναι συνηθισμένοι να υποκύπτουν πιο εύκολα, άλλοι ρίχνουν και καμιά δύο ντουφεκιές, και άλλοι πάλι υπερασπίζονται τους δημοσιογράφους τους. Αλλά αυτοί είναι ελάχιστοι....